Bureaucratie in de jeugdzorg

bureaucratie in de jeugdzorgJongeren, familie en hulpverleners die met hun verhaal bij ons aanklopten tijdens de meldweek ‘Zorg om Jeugdzorg’ (januari 2006) waren het over één ding eens: de grote vloek van de jeugdzorg is de bureaucratie. Des te meer verbazing wekt het dat daar in allerlei beleidsstukken nauwelijks iets over geschreven wordt, laat staan dat er oplossingen worden aangedragen.

De SP-fracties in de twaalf Nederlandse provincies willen het onderwerp bureaucratie nadrukkelijk wél aan de orde stellen. Van november 2007 tot en met februari 2008 kunt u als hulpverlener uw ervaringen melden via onze website of een afspraak maken voor een persoonlijk gesprek. Het allerbelangrijkste daarbij zijn uw ideeën over hoe u kinderen en jongeren beter zou kunnen helpen en ‘de ziel’ in uw werk kunt terugbrengen.

Het liefst willen wij praten met de mensen uit de werkpraktijk. Als hulpverlener wordt u direct geconfronteerd met de gevolgen van allerlei regels en protocollen voor de kinderen die u onder uw hoede hebt en de manier waarop u uw werk moet doen. Wij denken bijvoorbeeld aan groepsleiders van woongroepen, pleegouders, (school)maatschappelijk werkers, mensen van de toegang bij jeugdzorg, jeugdbeschermers, werkers in de jeugdpsychiatrie of de jeugdgevangenis en ga zo maar door.

Om u in staat te stellen echt álles te zeggen wat u kwijt wilt, garanderen wij volstrekte anonimiteit.

Kies het formulier voor uw provincie:
   



Rapport meldweek aangeboden

Agnes Kant bij de opening van de meldweekOp vrijdag 28 april 2006 heeft de SP statenfractie het rapport ‘Zorg om jeugdzorg; uitkomsten en aanbevelingen meldweek 16-20 januari 2006’ aangeboden aan de heer Frans van Dooremalen,  lid van de directieraad, en Hetty Tindemans, voorzitter van de commissie ZWC  van de Staten. De heer van Dooremalen verving gedeputeerde Augusteijn die plotseling naar Den Haag moest.

Van de 115 meldingen die we binnenkregen ging het merendeel over de curatieve jeugdzorg. Kennelijk is dit meer grijpbaar dan de preventieve jeugdzorg. Een aanzienlijk deel had te maken met bejegening en daarmee samenhangende zaken als zorgvuldigheid. Verder benoemden zowel cliënten van de jeugdzorg als hulpverleners de toegenomen bureaucratie als een groot struikelblok voor de efficiëntie en effectiviteit van de jeugdzorg.

De melders hebben ook meegedacht over de oplossing van gesignaleerde problemen. Dit heeft uiteindelijk geleid tot zo’n zesentwintig aanbevelingen, gericht aan het hele scala van politiek, overheid, Bureau Jeugdzorg en andere instanties die met jeugdzorg te maken hebben.

Duidelijk is in ieder geval dat er heel veel ruimte voor verbetering is. Wij hopen dat we met dit rapport en de conclusies en aanbevelingen daaruit een kleine bijdrage kunnen leveren.